Jak czytać skład karmy dla psa i nie dać się złapać na marketing?

Przewodnik świadomego opiekuna

Wybór karmy dla psa potrafi być trudniejszy, niż wygląda na pierwszy rzut oka. Na opakowaniach widzimy piękne zdjęcia mięsa, hasła „naturalna receptura”, „wolno gotowane na parze”, „99% mięsa”, „monoproteina” albo „składniki jakości human grade”. Brzmi dobrze. Problem w tym, że język marketingu nie zawsze oznacza to samo, co język składu.
Dobra wiadomość jest taka, że nie trzeba być technologiem żywności ani dietetykiem zwierzęcym, żeby lepiej wybierać karmę. Wystarczy nauczyć się czytać etykietę: sprawdzić kolejność składników, procenty, nazwy surowców, skład analityczny i sposób produkcji.
Ten artykuł nie jest rankingiem marek. To przewodnik, który pomoże Ci samodzielnie ocenić, czy dana karma jest przejrzysta, czy tylko dobrze opisana.

1. Skład karmy dla psa: od czego zacząć?

Najważniejsza zasada brzmi: czytaj tył opakowania, nie przód.

Przód karmy jest miejscem na marketing. To tam pojawiają się zdjęcia soczystych kawałków mięsa, warzyw, ziół i hasła, które mają wywołać dobre skojarzenia. Tył opakowania — a dokładniej skład — mówi znacznie więcej.

W składzie warto zwrócić uwagę na cztery rzeczy:

To ostatnie jest szczególnie ważne, bo zgodnie z zasadami znakowania, gdy dany składnik lub gatunek jest podkreślony na etykiecie, jego ilość powinna być wskazana w składzie. FEDIAF podaje przykład deklaracji typu „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego (wołowina X%)”, gdy wołowina jest wyróżniana na opakowaniu.

2. „Mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego” — co to właściwie znaczy?

To jedno z najczęściej spotykanych określeń na etykietach karm. Samo w sobie nie musi oznaczać niczego nielegalnego ani automatycznie złego. Problem polega na tym, że jest bardzo ogólne.

Pod hasłem „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego” mogą kryć się różne części zwierząt. Czasem będą to wartościowe podroby, takie jak serca, żołądki czy wątroba. Innym razem skład będzie znacznie mniej czytelny, bo producent nie podaje, jakie konkretnie frakcje zostały użyte.

Dlatego nie chodzi o to, żeby demonizować każde podroby. W diecie psa dobrze dobrane podroby mogą być wartościowe. Chodzi o transparentność.

W Unii Europejskiej produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego są regulowane przepisami, a część materiałów może być wykorzystywana m.in. w produkcji karm dla zwierząt. Nie oznacza to jednak, że każda karma ma taką samą jakość — kluczowe jest to, jak dokładnie producent opisuje użyte surowce.

3. Czerwone i zielone flagi w składzie karmy dla psów

Poniższa tabela może służyć jako szybka ściąga podczas zakupów.

Najprostsza zasada: im więcej konkretów, tym lepiej. Dobra etykieta nie musi być krótka. Dobra etykieta powinna być zrozumiała.

4. „Z kaczką”, „wołowiną”, „dziczyzną” — uważaj na nazwę smaku

Nazwa karmy może sugerować, że głównym składnikiem jest konkretny gatunek mięsa. W praktyce bywa inaczej.

Przykład:

Nie chodzi o to, że karma z kilkoma gatunkami mięsa jest zła. Dla zdrowego psa może być zupełnie w porządku. Ale jeśli pies ma alergię, problemy trawienne albo jest na diecie eliminacyjnej, różnica między „kaczką” a „kaczką z kurczakiem” ma ogromne znaczenie.

5. Karma mokra a sucha — dlaczego procent mięsa nie zawsze znaczy to samo?

Bardzo częsty błąd polega na porównywaniu karm mokrych i suchych wyłącznie po procentach mięsa. To może prowadzić do błędnych wniosków.

W karmie mokrej wysoka wilgotność jest naturalna. Mięso, podroby, bulion czy rosół zawierają dużo wody. W karmie suchej podczas produkcji część wody zostaje usunięta, dlatego „świeże mięso” wygląda efektownie w składzie przed obróbką, ale po wysuszeniu jego masa realnie spada.